Als je op de datum aan de rechterkant klikt zie je het verslag van die dag.
zaterdag 27 juni 2009
Voorbereiding
Van 2 tot en met 25 juli 2009 gaan we opnieuw een rondreis maken door Amerika, deze keer gaan we naar de Oostkust. We beginnen onze reis in New York waar we 4 dagen zullen blijven. Daarna gaan we naar Washington, reizen door Shenandoah National Park, Great Smokey Mountains, Nashville, Memphis, New Orleans, Florida Panhandle en eindigen in Orlando. De vluchten zijn geboekt via Cheap Tickets, de huurauto is geregeld via Autoreisen.de en alle hotels zijn gereserveerd. Voor het eerst heb ik een aantal hotels geboekt via Hotwire en Priceline, met dank aan het AA forum voor de vele tips. We hebben er ontzettend veel zin in en hebben al erg genoten van alle voorpret. We hebben lijsten gemaakt van shopping malls en het belangrijkst een lijst met leuke restaurants. Mijn broer Wilco maakt ook de oversteek en komt naar ons toe in New York en Washington. Voor het eerst zal ik een "live verslag" bijhouden, dus ben zeer benieuwd hoe dit gaat. Reacties zijn welkom. Starbucks here we come........
Als je op de datum aan de rechterkant klikt zie je het verslag van die dag.
Als je op de datum aan de rechterkant klikt zie je het verslag van die dag.
2 juli
Make the most of your day…………
De dag begon vandaag al om 5 uur en na ontbeten te hebben reden we om 6 uur bij huis weg. Gisteren hadden we alle spullen bij elkaar gezocht en mengkoffers gemaakt (kleding door elkaar in de koffers en niet per persoon een koffer i.v.m. eventueel niet aankomen van koffers). Eindelijk ging de reis beginnen waar we zo lang naar uitgekeken hadden. Het was wel druk onderweg maar we kwamen niet in een file terecht en waren om 7.45 uur bij Lang Parkeren. Hier hadden we een reservering gemaakt via smart parking voor 3 weken. We parkeerden de auto en gingen met het busje naar de terminal. Op Schiphol was het enorm druk en hoewel we gisteren via de computer al ingecheckt waren en de boarding passen hadden moesten we wel in een hele lange rij om de bagage in te checken bij de KLM. De mevrouw achter de balie was niet goed op de hoogte van de nieuwe bagageregels en wilde ons al berekenen voor overgewicht boven 20 kg en zei dat we één stuks bagage per persoon mochten. We zeiden haar dat we per persoon 2 stuks bagage van 23 kg mee mochten nemen en dit ging ze navragen. Dit klopte en de koffers werden doorgelabeld voor New York. Na de paspoortcontrole gingen we wat dollars en Engelse ponden halen en gingen koffie drinken. Tom kocht sigaren in de duty free shop. De vlucht zou 10.20 uur vertrekken maar dit werd 10.55 uur. We kwamen op Londen Heathrow aan om 11.15 uur lokale tijd. We moesten een eind lopen en met de bus van terminal 4 naar terminal 3, je kwam niet meer buiten want de deuren naar de bus werden speciaal voor de passagiers open gedaan.
Het was een drukte van belang op het vliegveld en toen we langs de balies liepen van Virgin Atlantic liepen zagen we “transfer check in”. De mevrouw op Schiphol had gezegd dat we direct naar de gate konden lopen maar hier zeiden ze dat we nieuwe boarding passen moesten hebben en we sloten aan in de rij. Dit duurde eeuwig en warm dat het was in de terminal, er was hier geen airco. Nadat alles geregeld was gingen we koffie drinken met een ham/kaas broodje. Het boarden begon om 13 uur en het vliegtuig zou 14 uur vertrekken. We moesten weer door een controle, schoenen uit, laptop uit tas etc. en uiteindelijk vertrok het vliegtuig om 14.30 uur. Nathalie en ik zaten samen aan de linkerkant met zijn tweeën op drie stoelen wat erg fijn was en Tom en Sebastian aan de rechterkant. Ik vulde aan boord de groene formulieren in maar er waren verkeerde formulieren uitgedeeld waarin ook een regel stond over wanneer de visa was afgegeven. Opnieuw invullen dus, toen stond er op het ene formulier “City of Boarding” en de ander “Country of Boarding”, weer niet goed gekeken. Weer opnieuw, wat een gedoe en zeker omdat je thuis de Esta formulieren ook al ingevuld hebt. De vlucht ging heel voorspoedig, we hadden grote tv schermen en je kon kiezen uit wel 60 films. Wij lazen wat, puzzelden en doezelden een beetje. Ze kwamen vaak langs met drinken, we kregen een maaltijd en later nog een ijsje. Sebastian was weer niet lekker geworden maar heeft gelukkig wel kunnen slapen. We landen op JFK om 16.20 uur, precies op tijd dus maar moesten taxiën en konden om 16.45 uur van board. Er stonden weer ellenlange rijen voor de paspoortcontrole. We ontvingen een sms van Wilco dat hij om 15.40 uur al door de douane was en op ons stond te wachten in de hal. Wij hadden een vrouwelijke douane beambte die erg vriendelijk was, er werd een foto gemaakt en een vingers- en duimscan. Eerst dachten we dat er één koffer niet aangekomen was maar gelukkig was alles er en stond al naast de band. Toen we de aankomsthal binnenliepen zagen we Wilco al direct staan. Hij had bijna 2 uur op ons staan wachten want inmiddels was het al 18 uur. Bij “ground transportation” stond iemand met een bordje voor onze taxi van Go Airlink en we werden met een SUV naar ons hotel gereden.
De chauffeur kletste heel gezellig met Tom, hij was nog maar 10 maanden in New York werkzaam als chauffeur en kwam uit Israël. Hij ging speciaal voor ons door Queens en over Queensborough brug ipv door de tunnel. Het leek wel of we in een televisiefilm reden, Wilco keek zijn ogen uit. Jammer genoeg barstte er net een bui los en zagen we de skyline in de mist. Bij het Grand Hyatt hotel stond een portier met een paraplu klaar om ons te verwelkomen. We checkten in en kregen kamers op de 25ste verdieping, met uitzicht op Grand Central Station en de straat. De kamers zijn ruim en hebben 2 double beds, een kluisje en een plasma televisie. Tom ging eindelijk zijn sigaar roken, dat had hij de hele dag nog niet gekund. Sebastian ging zich lekker opfrissen want hij voelde zich nog niet toppie. Hij en Wilco hebben samen een kamer. Nathalie en ik gingen direct koffers per persoon maken en ruimden op. Daarna gingen we de straat en keken heel even binnen in Grand Central Terminal. Wat groot en mooi! We gingen een hapje eten bij een TGI Friday’s vlakbij het hotel. Er werd ontzettend luide Michael Jackson muziek gedraaid wat niet echt fijn was. We namen Caesar salad en de mannen hamburger, ik nam quesedillas en Nathalie kip. Het smaakte wel maar was veel te veel, we waren stikmoe. Om 22.15 uur ging het licht dan ook uit (in Nederland is het 4.15 uur).
De dag begon vandaag al om 5 uur en na ontbeten te hebben reden we om 6 uur bij huis weg. Gisteren hadden we alle spullen bij elkaar gezocht en mengkoffers gemaakt (kleding door elkaar in de koffers en niet per persoon een koffer i.v.m. eventueel niet aankomen van koffers). Eindelijk ging de reis beginnen waar we zo lang naar uitgekeken hadden. Het was wel druk onderweg maar we kwamen niet in een file terecht en waren om 7.45 uur bij Lang Parkeren. Hier hadden we een reservering gemaakt via smart parking voor 3 weken. We parkeerden de auto en gingen met het busje naar de terminal. Op Schiphol was het enorm druk en hoewel we gisteren via de computer al ingecheckt waren en de boarding passen hadden moesten we wel in een hele lange rij om de bagage in te checken bij de KLM. De mevrouw achter de balie was niet goed op de hoogte van de nieuwe bagageregels en wilde ons al berekenen voor overgewicht boven 20 kg en zei dat we één stuks bagage per persoon mochten. We zeiden haar dat we per persoon 2 stuks bagage van 23 kg mee mochten nemen en dit ging ze navragen. Dit klopte en de koffers werden doorgelabeld voor New York. Na de paspoortcontrole gingen we wat dollars en Engelse ponden halen en gingen koffie drinken. Tom kocht sigaren in de duty free shop. De vlucht zou 10.20 uur vertrekken maar dit werd 10.55 uur. We kwamen op Londen Heathrow aan om 11.15 uur lokale tijd. We moesten een eind lopen en met de bus van terminal 4 naar terminal 3, je kwam niet meer buiten want de deuren naar de bus werden speciaal voor de passagiers open gedaan.
Het was een drukte van belang op het vliegveld en toen we langs de balies liepen van Virgin Atlantic liepen zagen we “transfer check in”. De mevrouw op Schiphol had gezegd dat we direct naar de gate konden lopen maar hier zeiden ze dat we nieuwe boarding passen moesten hebben en we sloten aan in de rij. Dit duurde eeuwig en warm dat het was in de terminal, er was hier geen airco. Nadat alles geregeld was gingen we koffie drinken met een ham/kaas broodje. Het boarden begon om 13 uur en het vliegtuig zou 14 uur vertrekken. We moesten weer door een controle, schoenen uit, laptop uit tas etc. en uiteindelijk vertrok het vliegtuig om 14.30 uur. Nathalie en ik zaten samen aan de linkerkant met zijn tweeën op drie stoelen wat erg fijn was en Tom en Sebastian aan de rechterkant. Ik vulde aan boord de groene formulieren in maar er waren verkeerde formulieren uitgedeeld waarin ook een regel stond over wanneer de visa was afgegeven. Opnieuw invullen dus, toen stond er op het ene formulier “City of Boarding” en de ander “Country of Boarding”, weer niet goed gekeken. Weer opnieuw, wat een gedoe en zeker omdat je thuis de Esta formulieren ook al ingevuld hebt. De vlucht ging heel voorspoedig, we hadden grote tv schermen en je kon kiezen uit wel 60 films. Wij lazen wat, puzzelden en doezelden een beetje. Ze kwamen vaak langs met drinken, we kregen een maaltijd en later nog een ijsje. Sebastian was weer niet lekker geworden maar heeft gelukkig wel kunnen slapen. We landen op JFK om 16.20 uur, precies op tijd dus maar moesten taxiën en konden om 16.45 uur van board. Er stonden weer ellenlange rijen voor de paspoortcontrole. We ontvingen een sms van Wilco dat hij om 15.40 uur al door de douane was en op ons stond te wachten in de hal. Wij hadden een vrouwelijke douane beambte die erg vriendelijk was, er werd een foto gemaakt en een vingers- en duimscan. Eerst dachten we dat er één koffer niet aangekomen was maar gelukkig was alles er en stond al naast de band. Toen we de aankomsthal binnenliepen zagen we Wilco al direct staan. Hij had bijna 2 uur op ons staan wachten want inmiddels was het al 18 uur. Bij “ground transportation” stond iemand met een bordje voor onze taxi van Go Airlink en we werden met een SUV naar ons hotel gereden.
De chauffeur kletste heel gezellig met Tom, hij was nog maar 10 maanden in New York werkzaam als chauffeur en kwam uit Israël. Hij ging speciaal voor ons door Queens en over Queensborough brug ipv door de tunnel. Het leek wel of we in een televisiefilm reden, Wilco keek zijn ogen uit. Jammer genoeg barstte er net een bui los en zagen we de skyline in de mist. Bij het Grand Hyatt hotel stond een portier met een paraplu klaar om ons te verwelkomen. We checkten in en kregen kamers op de 25ste verdieping, met uitzicht op Grand Central Station en de straat. De kamers zijn ruim en hebben 2 double beds, een kluisje en een plasma televisie. Tom ging eindelijk zijn sigaar roken, dat had hij de hele dag nog niet gekund. Sebastian ging zich lekker opfrissen want hij voelde zich nog niet toppie. Hij en Wilco hebben samen een kamer. Nathalie en ik gingen direct koffers per persoon maken en ruimden op. Daarna gingen we de straat en keken heel even binnen in Grand Central Terminal. Wat groot en mooi! We gingen een hapje eten bij een TGI Friday’s vlakbij het hotel. Er werd ontzettend luide Michael Jackson muziek gedraaid wat niet echt fijn was. We namen Caesar salad en de mannen hamburger, ik nam quesedillas en Nathalie kip. Het smaakte wel maar was veel te veel, we waren stikmoe. Om 22.15 uur ging het licht dan ook uit (in Nederland is het 4.15 uur).
vrijdag 26 juni 2009
3 juli
Make the most of your day krijgt een vervolg …. na eerst heel vast geslapen te hebben tot een uur of 2 werd ik nog een paar keer wakker. Vanaf 6 uur ging ik eruit en begon het reisverhaal te schrijven. Rond half 7 werden Tom en Nathalie ook wakker. We gingen douchen en hadden afgesproken met de jongens dat we om half 8 zouden gaan ontbijten in het hotel. Dit was niet inbegrepen en best prijzig, maar het buffet was zeer uitgebreid en lekker met o.a. allerlei vers fruit, croissants, roerei, omelet, lekker beleg en nog veel meer. We hadden een prachtig uitzicht vanuit het Manhattan sky restaurant op de straat waar we heel veel yellow cabs en politie wagens zagen staan, het was echt genieten. We gingen de straat op om foto’s te nemen en toen kapte Tom’s camera er ineens mee en hij kreeg hem niet meer aan de praat. Hij bracht de camera terug op de kamer en we liepen naar Grand Central Station, we zagen de grote hal met de klok in het midden. Erg imposant allemaal en alles glom tegen je in. We liepen naar Times Square waar we bij Planet Hollywood de New York city pass op konden halen. Die had ik vlak voordat we weggingen toch nog besteld omdat er een 4th of July aanbieding was en dan konden we nog meer attracties doen als dat we van plan waren. Het was enorm druk op Times Square en er zaten allerlei mensen te wachten op stoelen net of er een optocht langs zou komen of zo. Er was ontzettend veel politie op de been. We dronken cappuccino en frappuccino bij Starbucks en kochten metrokaartjes. We gingen met de metro naar Wall Street en maakten daar allerlei foto’s. Ook hier liep zeer veel politie en ze waren allemaal bewapend. We maakten foto’s van de “Charging Bull” en liepen daarna door naar Ground Zero. Hier stonden veel hijskranen die druk aan het werk waren. We liepen een Burger King binnen op de hoek waar je op de eerste verdieping een goed zicht had op de bouwput. Heel imposant om te zien, zeker omdat wij er zelf opgestaan hebben en op de bovenste verdieping een poster van New York gekocht hadden. Het is nog steeds ongelooflijk wat daar gebeurd is op 9/11. We dronken wat cola want het was behoorlijk warm buiten, nadat het even geregend had. Daarna wandelden we verder naar South Street Seaport, onderweg zagen we de expositie “Bodies” die wilde Nathalie graag zien. Met de New York pass kon je er zo naar binnen, het was interessant maar ook wel een beetje luguber om te zien hoe je bloedvaten of je darmen eruit zagen. We liepen buiten naar de haven en vonden het leuk om te zien, dit was weer een deel van New York dat we nog niet kenden. Het werd zelfs warm en we gingen weer wat drinken. We bekeken wat winkeltjes en de haven.
We hadden mooi uitzicht op de Brooklyn bridge die ik eerst had willen bewandelen maar dit deden we toch maar niet. Nathalie wilde graag bij Abercrombie & Fitch binnen kijken en vroeg of ik meeging. Ik hield het binnen maar eventjes uit, ik kan echt niet tegen die parfumlucht die daar binnen hangt en dan draaien ze nog van de keiharde muziek. Tom ging toen met haar mee en ze kocht een leuk t-shirt. Met de metro gingen we naar Greenwich omdat Wilco graag het appartement wilde zien wat ze gebruiken in de serie Friends, het adres was 90 Bedford Street. Hij herkende het niet echt want er was een winkeltje of restaurantje onder het gebouw. We gingen met de metro even terug naar het hotel om wat spullen op de kamer te brengen en wat te drinken.
Daarna gingen we weer naar buiten om naar de Hudson te lopen waar vandaan boten van Circle Line zouden vertrekken. We wilden een tour maken met The Beast een soort speedboot die langs het vrijheidsbeeld zou varen. Het was ontzettend warm buiten en de zon brandde nog fel. We kochten kaartjes voor de boot van 6 uur en aten een ijsje terwijl we wachtten. De boottocht was heel erg grappig alleen werden we drijfnat doordat de boot expres allerlei rare bochten nam. We maakten foto’s van het vrijheidsbeeld en ook Wilco vond The Statue of Liberty kleiner als dat hij had gedacht, dat vonden wij de eerste keer ook toen we haar zagen. Naast Circle Line lag het schip Intrepid die je ook kon bezoeken met de NY pass maar daar hadden we niet genoeg tijd voor. We wilden Japans eten en gingen op zoek naar iets leuks, uiteindelijk na nog meer gelopen te hebben kwamen we terecht bij Benihana’s. We moesten nog een half uur wachten op een tafel en dronken wat in de bar. Het eten smaakte heerlijk. Het restaurant zat bomvol en alle tafels werden wel een paar keer opnieuw gevuld. Volgens mij was er aan iedere tafel wel iemand jarig, ze wilden allemaal een gratis ijsje zeker. We wilden nog naar The Empire State Building en namen de metro er naar toe. Bij de toegang stond een enorme rij om binnen te komen en er was een wachttijd van 90 minuten. Dit hield ik echt niet meer vol en wilde weg. Nathalie en ik namen een taxi terug naar het hotel en de mannen liepen terug. Ik maakte het reisverhaal en we gingen rond 12 uur slapen. Wat een leuke volle dag!
We hadden mooi uitzicht op de Brooklyn bridge die ik eerst had willen bewandelen maar dit deden we toch maar niet. Nathalie wilde graag bij Abercrombie & Fitch binnen kijken en vroeg of ik meeging. Ik hield het binnen maar eventjes uit, ik kan echt niet tegen die parfumlucht die daar binnen hangt en dan draaien ze nog van de keiharde muziek. Tom ging toen met haar mee en ze kocht een leuk t-shirt. Met de metro gingen we naar Greenwich omdat Wilco graag het appartement wilde zien wat ze gebruiken in de serie Friends, het adres was 90 Bedford Street. Hij herkende het niet echt want er was een winkeltje of restaurantje onder het gebouw. We gingen met de metro even terug naar het hotel om wat spullen op de kamer te brengen en wat te drinken.
Daarna gingen we weer naar buiten om naar de Hudson te lopen waar vandaan boten van Circle Line zouden vertrekken. We wilden een tour maken met The Beast een soort speedboot die langs het vrijheidsbeeld zou varen. Het was ontzettend warm buiten en de zon brandde nog fel. We kochten kaartjes voor de boot van 6 uur en aten een ijsje terwijl we wachtten. De boottocht was heel erg grappig alleen werden we drijfnat doordat de boot expres allerlei rare bochten nam. We maakten foto’s van het vrijheidsbeeld en ook Wilco vond The Statue of Liberty kleiner als dat hij had gedacht, dat vonden wij de eerste keer ook toen we haar zagen. Naast Circle Line lag het schip Intrepid die je ook kon bezoeken met de NY pass maar daar hadden we niet genoeg tijd voor. We wilden Japans eten en gingen op zoek naar iets leuks, uiteindelijk na nog meer gelopen te hebben kwamen we terecht bij Benihana’s. We moesten nog een half uur wachten op een tafel en dronken wat in de bar. Het eten smaakte heerlijk. Het restaurant zat bomvol en alle tafels werden wel een paar keer opnieuw gevuld. Volgens mij was er aan iedere tafel wel iemand jarig, ze wilden allemaal een gratis ijsje zeker. We wilden nog naar The Empire State Building en namen de metro er naar toe. Bij de toegang stond een enorme rij om binnen te komen en er was een wachttijd van 90 minuten. Dit hield ik echt niet meer vol en wilde weg. Nathalie en ik namen een taxi terug naar het hotel en de mannen liepen terug. Ik maakte het reisverhaal en we gingen rond 12 uur slapen. Wat een leuke volle dag!
4 juli
Fourth of July.
Vannacht al iets beter geslapen en ik stond om half 7 op om te douchen. We gingen ontbijten aan de overkant van het hotel bij Pershing Square, een authentiek restaurant. We namen allemaal wat anders, Nathalie ging op de gezonde toer met fruit, muesli en yoghurt. Sebastian en ik hadden roerei met bacon en toast en Tom en Wilco toast en croissants. Daarna gingen we na wat geld gepind te hebben, rond 9 uur richting Times Square. We gingen als eerste naar Madame Tussaud, hier gold de NY pass ook. Gisteren stond er een enorme rij maar vandaag konden we zo doorlopen.We waren nog vroeg natuurlijk.
Het was leuk om te zien en sommige figuren waren heel echt. Anderen stonden er al een paar jaar en waren nu al veel ouder. Helaas hadden ze Michael Jackson weggehaald. Op straat zag je wel allerlei tentjes waar ze Michael Jackson spullen verkochten.
Op een gegeven moment kwamen we bij The chamber of horror en er stond een beeld (dacht ik) met bloed op zijn hoofd in een hokje. Komt hij ineens aanlopen!!!! Ik schrok me wild en gaf een gil. Die jongen kwam zelf ook niet meer bij van het lachen en de anderen lagen ook dubbel natuurlijk. Ik hoefde niet meer langs andere griezels, hoewel hij zei dat we “the most scary part of the tour” gehad hadden. We bekeken wat winkels op Time Square en dronken koffie bij Starbucks. We liepen richting 5th Avenue en kwamen langs Rockefeller Plaza en besloten direct naar Top of the Rock te gaan. Het uitzicht was prachtig boven, het was helder weer met een blauwe lucht en we zagen Central Park, de Empire State Building en het vrijheidsbeeld duidelijk. Je hebt hier vanaf nog een mooier uitzicht dan op ESB. We maakten veel foto’s en gingen weer met de supersnelle lift naar beneden.
We dronken koffie met een tonijnbroodje bij Dean & Deluca. Daarna liepen we 5th Avenue op en bekeken de mooie winkels en alle verkeer en wandelende mensen. Het was prachtig zonnig weer. Nathalie wilde graag bij Abercrombie & Fitch naar binnen en Tom ging met haar mee. Er stonden mooie jongens in de deuropening en binnen was het een drukte van jewelste. Je kon 3 verdiepingen met kleding bekijken. Sebastian wilde graag rondkijken bij een Nike Store die er vlakbij in de buurt was. Ik liep met Wilco naar de Trump Tower en we maakten binnen en buiten foto’s. Daarna wachtten we nog een hele poos tot Nathalie weer naar buiten kwam, ze had niets gekocht want ze vond het ook een gekkenhuis binnen. We liepen naar de Apple store en FAO Schwarz. Sebastian wilde graag nog wat winkels kijken die in de wijk Soho lagen, o.a. een Adidas shop. De mannen gingen daar met de taxi naar toe en Nathalie en ik gingen met een taxi terug naar het hotel. We waren om 16 uur terug op de kamer, heerlijk even afkoelen en geen muziek of herrie aan je hoofd. Nathalie ging liggen lezen terwijl ik de reisverhalen maakte. Tom had bij een supermarkt wat flesjes water en bier gekocht. We zetten de foto’s op de laptop en lazen wat. ’s Avonds gingen we eten bij Ellen Stardust diner. Dit is een ontzettend gezellig restaurant met zingende serveersters en obers. Er was o.a. een imitatie van Robbie Williams met het nummer Angels en U2 met With or without you. We namen allemaal een hamburger met frites en Sebastian nam kipnuggets. Het smaakte goed. Daarna liepen we via Times Square een stuk richting de Hudson waar om 21.20 uur vanavond het vuurwerk zou beginnen vanwege 4th July. Er waren heel veel mensen op de been, volgens het nieuws zouden 2 miljoen mensen naar het vuurwerk komen kijken. Op een gegeven moment zijn we op de hoek van 42nd Street and 9th Avenue gestopt. Het was prachtig om al die mensen te zien rennen richting het vuurwerk, agenten die het verkeer stonden te regelen, een getoeter van jewelste, sirenes. Er hing een fantastisch sfeertje, leuk om mee te maken en het vuurwerk was heel mooi. Om 22.30 uur waren we terug op de kamer.
Vannacht al iets beter geslapen en ik stond om half 7 op om te douchen. We gingen ontbijten aan de overkant van het hotel bij Pershing Square, een authentiek restaurant. We namen allemaal wat anders, Nathalie ging op de gezonde toer met fruit, muesli en yoghurt. Sebastian en ik hadden roerei met bacon en toast en Tom en Wilco toast en croissants. Daarna gingen we na wat geld gepind te hebben, rond 9 uur richting Times Square. We gingen als eerste naar Madame Tussaud, hier gold de NY pass ook. Gisteren stond er een enorme rij maar vandaag konden we zo doorlopen.We waren nog vroeg natuurlijk.
Het was leuk om te zien en sommige figuren waren heel echt. Anderen stonden er al een paar jaar en waren nu al veel ouder. Helaas hadden ze Michael Jackson weggehaald. Op straat zag je wel allerlei tentjes waar ze Michael Jackson spullen verkochten.
Op een gegeven moment kwamen we bij The chamber of horror en er stond een beeld (dacht ik) met bloed op zijn hoofd in een hokje. Komt hij ineens aanlopen!!!! Ik schrok me wild en gaf een gil. Die jongen kwam zelf ook niet meer bij van het lachen en de anderen lagen ook dubbel natuurlijk. Ik hoefde niet meer langs andere griezels, hoewel hij zei dat we “the most scary part of the tour” gehad hadden. We bekeken wat winkels op Time Square en dronken koffie bij Starbucks. We liepen richting 5th Avenue en kwamen langs Rockefeller Plaza en besloten direct naar Top of the Rock te gaan. Het uitzicht was prachtig boven, het was helder weer met een blauwe lucht en we zagen Central Park, de Empire State Building en het vrijheidsbeeld duidelijk. Je hebt hier vanaf nog een mooier uitzicht dan op ESB. We maakten veel foto’s en gingen weer met de supersnelle lift naar beneden.
We dronken koffie met een tonijnbroodje bij Dean & Deluca. Daarna liepen we 5th Avenue op en bekeken de mooie winkels en alle verkeer en wandelende mensen. Het was prachtig zonnig weer. Nathalie wilde graag bij Abercrombie & Fitch naar binnen en Tom ging met haar mee. Er stonden mooie jongens in de deuropening en binnen was het een drukte van jewelste. Je kon 3 verdiepingen met kleding bekijken. Sebastian wilde graag rondkijken bij een Nike Store die er vlakbij in de buurt was. Ik liep met Wilco naar de Trump Tower en we maakten binnen en buiten foto’s. Daarna wachtten we nog een hele poos tot Nathalie weer naar buiten kwam, ze had niets gekocht want ze vond het ook een gekkenhuis binnen. We liepen naar de Apple store en FAO Schwarz. Sebastian wilde graag nog wat winkels kijken die in de wijk Soho lagen, o.a. een Adidas shop. De mannen gingen daar met de taxi naar toe en Nathalie en ik gingen met een taxi terug naar het hotel. We waren om 16 uur terug op de kamer, heerlijk even afkoelen en geen muziek of herrie aan je hoofd. Nathalie ging liggen lezen terwijl ik de reisverhalen maakte. Tom had bij een supermarkt wat flesjes water en bier gekocht. We zetten de foto’s op de laptop en lazen wat. ’s Avonds gingen we eten bij Ellen Stardust diner. Dit is een ontzettend gezellig restaurant met zingende serveersters en obers. Er was o.a. een imitatie van Robbie Williams met het nummer Angels en U2 met With or without you. We namen allemaal een hamburger met frites en Sebastian nam kipnuggets. Het smaakte goed. Daarna liepen we via Times Square een stuk richting de Hudson waar om 21.20 uur vanavond het vuurwerk zou beginnen vanwege 4th July. Er waren heel veel mensen op de been, volgens het nieuws zouden 2 miljoen mensen naar het vuurwerk komen kijken. Op een gegeven moment zijn we op de hoek van 42nd Street and 9th Avenue gestopt. Het was prachtig om al die mensen te zien rennen richting het vuurwerk, agenten die het verkeer stonden te regelen, een getoeter van jewelste, sirenes. Er hing een fantastisch sfeertje, leuk om mee te maken en het vuurwerk was heel mooi. Om 22.30 uur waren we terug op de kamer.
5 juli
Lopen, lopen en nog eens lopen.
We beginnen al meer in het ritme te komen en ik stond om 7.20 uur op. We zouden om half 9 gaan ontbijten maar toen we bij de kamer van de jongens aanklopten bleek dat ze net waren opgestaan. We ontbeten bij Brooklyn diner bij Times Square, het zag er netjes uit binnen. Tom nam gebakken eieren met toast, Wilco roerei met toast, Sebastian een bagel met gerookte zalm, Nathalie pancakes met aardbeien en ik had French toast met pecannoten en aardbeien. Het smaakte super. We namen een taxi met zijn 5-en naar het American Museum of National History. Eigenlijk mogen de taxi's in New York maar 4 mensen vervoeren maar deze auto had 2 banken en Tom ging voorin zitten. Het was mooi weer, zonnig en een blauwe lucht. Met onze NY pass krijgen we voorrang bij de kaartjes in het museum, dat was fijn want er stond een behoorlijke rij. Grappig dat we het herkenden van de film “Night at the museum”. We begonnen op de vierde verdieping bij de dinosaurussen en liepen alle verdiepingen af naar beneden. Het was een leuk museum maar we werden het slenteren op een gegeven moment zat, we hebben al zoveel gelopen de laatste dagen en we hebben rugpijn en zere voeten. We zijn ongeveer 1 ½ uur binnen geweest en liepen naar 72nd Street, hier staat het Dakota building waar John Lennon in 1980 is neergeschoten. Het is dat er een portier buiten stond met een petje met Dakota erop anders hadden we niet precies geweten waar het was. We liepen naar de overkant en gingen daar het Central Park in. Het was er gezellig druk met wandelaars, fietstaxi’s, joggende mensen, zonnende mensen en straatartiesten.
We zagen Strawberry field en de Bow Bridge. Wilco trakteerde op ijs bij de vijver en erna namen Sebastian en Nathalie nog een hotdog. We zagen een paar bruidjes, heel apart om op zondag te trouwen. We liepen langzaam door richting Central Park Zoo en dronken wat op het terras. Het was leuk om mensen te bekijken.
Met de NY pass hadden we ook toegang tot de dierentuin en we bekeken de ijsberen, een snow leopard, rode panda en pinguïns. Leuk om te zien zo midden in een stad. We wandelden richting het warenhuis Bloomingdales en keken even binnen. Hierna gingen wij met zijn vieren met de taxi terug naar het hotel en Wilco liep terug. Even lekker bijkomen op de kamer voordat we gingen eten. We liepen naar het restaurant “Outback” op 56th Street, 119 3rd Avenue. Wilco wilde hier zo graag nog een keer eten voor hij weer terug naar Nederland zou gaan. Het was niet druk in het restaurant en het zag er mooi uit. We namen vooraf 2x een bloomin’ onion. Daar hadden we zo naar uitgekeken, het smaakt zo lekker met dat sausje erbij. Erna namen we allemaal Caesar salad, een Victoria filet, ik nam er een met bleu cheese crust en Sebastian had een entrecote in terryaki saus. Super.
We hoefden geen dessert want we zaten vol. We liepen naar het metrostation om met de metro naar de New York sky ride te gaan, een simulator waarin het lijkt alsof je met een helicopter over New York vliegt. Nathalie en ik vonden het eerst een beetje eng omdat we niet precies wisten wat het inhield, maar het was alleen erg bumpy. Als je dan al ziet wat we in een paar dagen bekeken hebben, niet te geloven. Het was wel leuk maar om daar nou speciaal $ 35,00 voor te betalen is veel te gek. Ook kaartjes voor de New York sky ride konden we halen met onze pas en we konden ook nog eens via het Fast pass systeem naar binnen. In totaal hebben we $ 112,00 per persoon betaald voor de passen, maar alle attracties die we gedaan hebben zou bij elkaar opgeteld $ 186,00 gekost hebben. Daarna gingen we naar de Empire State Building, hier stonden enorme rijen. Maar gelukkig mochten we ook hier met onze pas de rij voorbij lopen en kregen we voorrang. Het was helemaal nog niet koud en bovenop de toren had je zo’n mooi uitzicht. Echt fantastisch om al die lichtjes te zien en het was volle maan. Het was druk op het Observation deck en toen wij er om half elf weg gingen stonden er nog steeds lange rijen. Nathalie, Sebastian en ik gingen met de taxi terug en we hadden een chauffeur die wilde weten waar we vandaan kwamen en of het klopte dat ons land onder de zeespiegel lag. Hij zette ons voor het hotel af en Tom en Wilco waren rustig terug gelopen. Het duurde dan ook niet lang voordat we allemaal als een blok in slaap vielen.
We beginnen al meer in het ritme te komen en ik stond om 7.20 uur op. We zouden om half 9 gaan ontbijten maar toen we bij de kamer van de jongens aanklopten bleek dat ze net waren opgestaan. We ontbeten bij Brooklyn diner bij Times Square, het zag er netjes uit binnen. Tom nam gebakken eieren met toast, Wilco roerei met toast, Sebastian een bagel met gerookte zalm, Nathalie pancakes met aardbeien en ik had French toast met pecannoten en aardbeien. Het smaakte super. We namen een taxi met zijn 5-en naar het American Museum of National History. Eigenlijk mogen de taxi's in New York maar 4 mensen vervoeren maar deze auto had 2 banken en Tom ging voorin zitten. Het was mooi weer, zonnig en een blauwe lucht. Met onze NY pass krijgen we voorrang bij de kaartjes in het museum, dat was fijn want er stond een behoorlijke rij. Grappig dat we het herkenden van de film “Night at the museum”. We begonnen op de vierde verdieping bij de dinosaurussen en liepen alle verdiepingen af naar beneden. Het was een leuk museum maar we werden het slenteren op een gegeven moment zat, we hebben al zoveel gelopen de laatste dagen en we hebben rugpijn en zere voeten. We zijn ongeveer 1 ½ uur binnen geweest en liepen naar 72nd Street, hier staat het Dakota building waar John Lennon in 1980 is neergeschoten. Het is dat er een portier buiten stond met een petje met Dakota erop anders hadden we niet precies geweten waar het was. We liepen naar de overkant en gingen daar het Central Park in. Het was er gezellig druk met wandelaars, fietstaxi’s, joggende mensen, zonnende mensen en straatartiesten.
We zagen Strawberry field en de Bow Bridge. Wilco trakteerde op ijs bij de vijver en erna namen Sebastian en Nathalie nog een hotdog. We zagen een paar bruidjes, heel apart om op zondag te trouwen. We liepen langzaam door richting Central Park Zoo en dronken wat op het terras. Het was leuk om mensen te bekijken.
Met de NY pass hadden we ook toegang tot de dierentuin en we bekeken de ijsberen, een snow leopard, rode panda en pinguïns. Leuk om te zien zo midden in een stad. We wandelden richting het warenhuis Bloomingdales en keken even binnen. Hierna gingen wij met zijn vieren met de taxi terug naar het hotel en Wilco liep terug. Even lekker bijkomen op de kamer voordat we gingen eten. We liepen naar het restaurant “Outback” op 56th Street, 119 3rd Avenue. Wilco wilde hier zo graag nog een keer eten voor hij weer terug naar Nederland zou gaan. Het was niet druk in het restaurant en het zag er mooi uit. We namen vooraf 2x een bloomin’ onion. Daar hadden we zo naar uitgekeken, het smaakt zo lekker met dat sausje erbij. Erna namen we allemaal Caesar salad, een Victoria filet, ik nam er een met bleu cheese crust en Sebastian had een entrecote in terryaki saus. Super.
We hoefden geen dessert want we zaten vol. We liepen naar het metrostation om met de metro naar de New York sky ride te gaan, een simulator waarin het lijkt alsof je met een helicopter over New York vliegt. Nathalie en ik vonden het eerst een beetje eng omdat we niet precies wisten wat het inhield, maar het was alleen erg bumpy. Als je dan al ziet wat we in een paar dagen bekeken hebben, niet te geloven. Het was wel leuk maar om daar nou speciaal $ 35,00 voor te betalen is veel te gek. Ook kaartjes voor de New York sky ride konden we halen met onze pas en we konden ook nog eens via het Fast pass systeem naar binnen. In totaal hebben we $ 112,00 per persoon betaald voor de passen, maar alle attracties die we gedaan hebben zou bij elkaar opgeteld $ 186,00 gekost hebben. Daarna gingen we naar de Empire State Building, hier stonden enorme rijen. Maar gelukkig mochten we ook hier met onze pas de rij voorbij lopen en kregen we voorrang. Het was helemaal nog niet koud en bovenop de toren had je zo’n mooi uitzicht. Echt fantastisch om al die lichtjes te zien en het was volle maan. Het was druk op het Observation deck en toen wij er om half elf weg gingen stonden er nog steeds lange rijen. Nathalie, Sebastian en ik gingen met de taxi terug en we hadden een chauffeur die wilde weten waar we vandaan kwamen en of het klopte dat ons land onder de zeespiegel lag. Hij zette ons voor het hotel af en Tom en Wilco waren rustig terug gelopen. Het duurde dan ook niet lang voordat we allemaal als een blok in slaap vielen.
6 juli
6 staten op 1 dag.
De wekker had ik gezet op half 7 en we pakten alles in de koffers en tassen. We liepen naar een Starbucks om de hoek en namen een beker thee met een blueberry muffin. Nathalie nam yoghurt met muesli en Wilco een bagel met boter. We haalden de bagage van de kamer en liepen naar het upper level van het hotel waar de taxi’s stoppen. Onze taxi van GoAirlink stond er al en we laadden alles in. De chauffeur zakte iedere keer weg en zat maar te geeuwen, we praatten extra luid om hem maar wakker te houden. Hij bracht ons bij National verhuurbedrijf bij La Guardia airport. Ik was blij dat we er zonder kleurscheuren aangekomen waren. We waren al om half 10 bij het verhuurbedrijf en regelden alle papieren. Tom liep met de man mee om een auto uit te zoeken, maar er stonden er maar twee waar hij uit kon kiezen. Een rode Nissan Xtrail of een grijze Toyota Highlander. De kofferbak in de Highlander was groter en we houden niet van rode auto’s dus de keuze was snel gemaakt. We laadden alles in de auto en stelden het navigatiesysteem in. Het duurde even voor we satelliet ontvangst hadden dus het was maar goed dat ik de route thuis al uitgeprint had van mapquest. Toch reden we even verkeerd en reden op een gegeven moment weer door Manhattan, het was wel leuk ook eigenlijk. Onderweg langs de snelweg in New Jersey stopten we bij een Starbucks voor een cappuccino. We reden ook door de staten Maryland en Delaware. Later gingen we lunchen bij Subway, een lekker tonijnbroodje. Het was warm en druk onderweg. We moesten wel een paar keer tol betalen.Wilco reed ook een stuk met de auto en vond het prachtig. Later kwamen we in de staten District of Columbia en Virginia, totaal dus 6staten op één dag.
We reden in Washington langs het Capitol en zagen de musea en het witte huis liggen. De kinderen vonden het prachtig om het nu in het echt te zien. We waren rond 16.30 uur bij het Hyatt hotel in Arlington en de bell boy hielp ons met de bagage. Het hotel ziet er modern en strak uit. We hebben 2 mooie ruime kamers tegenover elkaar op de 12e verdieping. Tom ging bij de Safeway naast het hotel water, cola en bier halen. Tegenover het hotel lag een pizzeria Piola waar we gingen eten omdat we geen zin hadden om weer met de auto op pad te gaan. Achteraf een goede keuze want er was een houtoven voor de pizza’s en ze smaakten superlekker. Er zaten veel mensen buiten te eten want het was nog prachtig weer maar wij gingen binnen eten. Rond 21.30 uur waren we weer terug op de kamer. Het was wel lekker dat we vandaag niet zoveel hoefden te lopen, konden onze voeten even bijkomen. Op de kamer moest je betalen voor internet, we konden dan 24 uur internetten voor $ 9,95, dus gauw de reisverslagen op de weblog geplaatst en emails gecheckt.
De wekker had ik gezet op half 7 en we pakten alles in de koffers en tassen. We liepen naar een Starbucks om de hoek en namen een beker thee met een blueberry muffin. Nathalie nam yoghurt met muesli en Wilco een bagel met boter. We haalden de bagage van de kamer en liepen naar het upper level van het hotel waar de taxi’s stoppen. Onze taxi van GoAirlink stond er al en we laadden alles in. De chauffeur zakte iedere keer weg en zat maar te geeuwen, we praatten extra luid om hem maar wakker te houden. Hij bracht ons bij National verhuurbedrijf bij La Guardia airport. Ik was blij dat we er zonder kleurscheuren aangekomen waren. We waren al om half 10 bij het verhuurbedrijf en regelden alle papieren. Tom liep met de man mee om een auto uit te zoeken, maar er stonden er maar twee waar hij uit kon kiezen. Een rode Nissan Xtrail of een grijze Toyota Highlander. De kofferbak in de Highlander was groter en we houden niet van rode auto’s dus de keuze was snel gemaakt. We laadden alles in de auto en stelden het navigatiesysteem in. Het duurde even voor we satelliet ontvangst hadden dus het was maar goed dat ik de route thuis al uitgeprint had van mapquest. Toch reden we even verkeerd en reden op een gegeven moment weer door Manhattan, het was wel leuk ook eigenlijk. Onderweg langs de snelweg in New Jersey stopten we bij een Starbucks voor een cappuccino. We reden ook door de staten Maryland en Delaware. Later gingen we lunchen bij Subway, een lekker tonijnbroodje. Het was warm en druk onderweg. We moesten wel een paar keer tol betalen.Wilco reed ook een stuk met de auto en vond het prachtig. Later kwamen we in de staten District of Columbia en Virginia, totaal dus 6staten op één dag.
We reden in Washington langs het Capitol en zagen de musea en het witte huis liggen. De kinderen vonden het prachtig om het nu in het echt te zien. We waren rond 16.30 uur bij het Hyatt hotel in Arlington en de bell boy hielp ons met de bagage. Het hotel ziet er modern en strak uit. We hebben 2 mooie ruime kamers tegenover elkaar op de 12e verdieping. Tom ging bij de Safeway naast het hotel water, cola en bier halen. Tegenover het hotel lag een pizzeria Piola waar we gingen eten omdat we geen zin hadden om weer met de auto op pad te gaan. Achteraf een goede keuze want er was een houtoven voor de pizza’s en ze smaakten superlekker. Er zaten veel mensen buiten te eten want het was nog prachtig weer maar wij gingen binnen eten. Rond 21.30 uur waren we weer terug op de kamer. Het was wel lekker dat we vandaag niet zoveel hoefden te lopen, konden onze voeten even bijkomen. Op de kamer moest je betalen voor internet, we konden dan 24 uur internetten voor $ 9,95, dus gauw de reisverslagen op de weblog geplaatst en emails gecheckt.
7 juli
Opgestaan om half 8 en nadat iedereen klaar was met douchen en aankleden gingen we ontbijten bij een breakfast restaurant naast het hotel, Cucu. Je kon zelf pakken van het buffet, o.a. vers fruit, muffins, donuts, toast, roerei, worstjes en bacon. De koffie en thee werd berekend per beker, de muffins en andere danish per stuk maar de rest werd per gewicht berekend, dat hadden we nog nooit meegemaakt. We kochten metrokaartjes voor één dag bij metrostation Rosslyn die vlak om de hoek lag. We moesten met een enorm hoge roltrap naar beneden, de metrostations zien er hier een stuk schoner en netter uit dan in New York. We gingen als eerste met de metro naar het Capitol. Het was al heel erg warm en zonnig, vandaag werd het 29oC. We liepen rond het Capitol om foto’s te maken, ze waren er druk aan de weg bezig. De kinderen vonden het mooi dat ze het gebouw nu in het echt zagen. Nathalie moest nodig naar de wc en liep met Tom het visitor center in, ze werden eerst grondig gescand en zagen binnen een enorme rij mensen die op kaartjes voor toegang stonden te wachten.
Daarna liepen we langzaam naar het National Air en Space Museum en keken hier een hele poos rond.
Wilco had gelezen dat er een speciaal vliegtuig zou staan, een Lockhead SR 71, maar deze was te groot voor het museum en stond op Washinton Dulles airport in het museum. We dronken koffie bij Mc Donalds café, dat is nieuw en daar hebben ze alleen drankjes. In het museum was het heerlijk koel en kwamen we bij van de warmte. Rond 13 uur gingen we uit het museum en met de metro naar het Witte Huis. Hier kon je vroeger vlak langs rijden maar nu was alles afgezet en kon je er alleen langs lopen. Je kon achter een hek het Witte Huis zien liggen maar dat was best een afstand. Jammer genoeg heb ik niets meer gehoord van mijn eventuele bezoek aan het Witte Huis van de senator, ik moest in februari al mijn paspoortgegevens doorgeven en kreeg een bevestiging. Maar nadat ik nogmaals gemaild had heb ik nooit meer wat gehoord. We dronken wat koels en namen een zakje chips want we waren flauw van de warmte. Daarna liepen we door naar het Washington monument, hier had ik via het internet al toegangskaartjes voor 15 uur voor besteld. De kaartjes waren gratis maar ik had alleen reserveringskosten moeten betalen. Ze waren daarna naar huis opgestuurd. Het was maar goed dat we kaartjes hadden want alle tickets voor vandaag waren al vergeven. Wat was ik blij dat ik kaartjes had. Wilco dacht dat het Washington monument gewoon een massieve toren was en hoorde pas vlak voor we erin gingen dat we met een lift omhoog naar 500 ft. zouden gaan.
Daar zijn raampjes waarmee je rond kon kijken, het was zeer helder weer dus we zagen alles mooi liggen. We wandelden langs de Reflecting Pool naar het Lincoln Memorial. Hier moesten we heel veel trappen op in de warmte, dat viel niet mee. Je had een mooi uitzicht naar het Washington Monument en het Lincoln Memorial vonden we erg imposant.
Wilco wilde nog rondkijken bij het Vietnam Veterans memorial wat er vlak naast lag. We liepen weer verder naar een metrostation en gingen naar de Washington Zoo. We wilden graag de reuzenpanda’s bekijken, het was best een stuk lopen vanaf de metro naar de zoo en in de dierentuin zelf ook. De toegang was gratis. We zagen een baby panda heel lui liggen en hij bewoog totaal niet. Jammer dat zijn moeder en vader niet te zien waren. Aan de overkant van de zoo zat een Starbucks waar we een frappuccino namen en even bijkwamen van al het lopen. Het was intussen 18 uur en de dierentuin zou gaan sluiten. Met de metro terug naar het hotel en even relaxen. We fristen ons op want we voelden ons vies en plakkerig. Wilco wandelde nog van het hotel naar het nabijgelegen Marine Corps Iwo Jima Memorial waar net een ceremonie aan de gang was, hij kond dit precies meemaken. ’s Avonds gingen we pas laat op stap met de metro naar Crystal City waar Wilco trakteerde op een etentje bij Chili’s. We namen allemaal fajita’s en het smaakte superlekker, mals vlees en kip en verse groenten. Het was Wilco’s laatste avond in Amerika, morgen zal hij terugreizen en gaan wij met onze rondreis verder. Pas om 23 uur waren we terug op de kamer waar we foto’s ontlaadden en het reisverhaal uitwerkten.
Daarna liepen we langzaam naar het National Air en Space Museum en keken hier een hele poos rond.
Wilco had gelezen dat er een speciaal vliegtuig zou staan, een Lockhead SR 71, maar deze was te groot voor het museum en stond op Washinton Dulles airport in het museum. We dronken koffie bij Mc Donalds café, dat is nieuw en daar hebben ze alleen drankjes. In het museum was het heerlijk koel en kwamen we bij van de warmte. Rond 13 uur gingen we uit het museum en met de metro naar het Witte Huis. Hier kon je vroeger vlak langs rijden maar nu was alles afgezet en kon je er alleen langs lopen. Je kon achter een hek het Witte Huis zien liggen maar dat was best een afstand. Jammer genoeg heb ik niets meer gehoord van mijn eventuele bezoek aan het Witte Huis van de senator, ik moest in februari al mijn paspoortgegevens doorgeven en kreeg een bevestiging. Maar nadat ik nogmaals gemaild had heb ik nooit meer wat gehoord. We dronken wat koels en namen een zakje chips want we waren flauw van de warmte. Daarna liepen we door naar het Washington monument, hier had ik via het internet al toegangskaartjes voor 15 uur voor besteld. De kaartjes waren gratis maar ik had alleen reserveringskosten moeten betalen. Ze waren daarna naar huis opgestuurd. Het was maar goed dat we kaartjes hadden want alle tickets voor vandaag waren al vergeven. Wat was ik blij dat ik kaartjes had. Wilco dacht dat het Washington monument gewoon een massieve toren was en hoorde pas vlak voor we erin gingen dat we met een lift omhoog naar 500 ft. zouden gaan.
Daar zijn raampjes waarmee je rond kon kijken, het was zeer helder weer dus we zagen alles mooi liggen. We wandelden langs de Reflecting Pool naar het Lincoln Memorial. Hier moesten we heel veel trappen op in de warmte, dat viel niet mee. Je had een mooi uitzicht naar het Washington Monument en het Lincoln Memorial vonden we erg imposant.
Wilco wilde nog rondkijken bij het Vietnam Veterans memorial wat er vlak naast lag. We liepen weer verder naar een metrostation en gingen naar de Washington Zoo. We wilden graag de reuzenpanda’s bekijken, het was best een stuk lopen vanaf de metro naar de zoo en in de dierentuin zelf ook. De toegang was gratis. We zagen een baby panda heel lui liggen en hij bewoog totaal niet. Jammer dat zijn moeder en vader niet te zien waren. Aan de overkant van de zoo zat een Starbucks waar we een frappuccino namen en even bijkwamen van al het lopen. Het was intussen 18 uur en de dierentuin zou gaan sluiten. Met de metro terug naar het hotel en even relaxen. We fristen ons op want we voelden ons vies en plakkerig. Wilco wandelde nog van het hotel naar het nabijgelegen Marine Corps Iwo Jima Memorial waar net een ceremonie aan de gang was, hij kond dit precies meemaken. ’s Avonds gingen we pas laat op stap met de metro naar Crystal City waar Wilco trakteerde op een etentje bij Chili’s. We namen allemaal fajita’s en het smaakte superlekker, mals vlees en kip en verse groenten. Het was Wilco’s laatste avond in Amerika, morgen zal hij terugreizen en gaan wij met onze rondreis verder. Pas om 23 uur waren we terug op de kamer waar we foto’s ontlaadden en het reisverhaal uitwerkten.
Abonneren op:
Posts (Atom)