25 juli

Eenmaal in de lucht verliep de vlucht voorspoedig. Sebastian werd even misselijk toen we net in het vliegtuig zaten maar heeft daarna gelukkig een hele poos kunnen slapen. Allemaal hebben we best een tijd geslapen en de vlucht leek heel snel te gaan. We landden om 11 uur (Engelse tijd) op Manchester airport, de vlucht had ongeveer 7 ½ uur geduurd. Het vliegtuig dat we in eerste instantie moesten halen zou om 11.30 uur vertrekken maar dat redden we natuurlijk niet want we moesten nog door paspoortcontrole en opnieuw inchecken. In het vliegtuig werd al omgeroepen dat alle mensen van de vlucht KL naar Amsterdam zich moesten melden bij iemand van ground staff van Virgin Atlantic. Daar werd ons verteld dat we vanaf Manchester met een bus naar Liverpool gebracht zouden worden, deze rit zou 40 minuten duren ongeveer. De bus zou ons om 13 uur ophalen en de vlucht vanaf Liverpool zou om 17.30 uur vertrekken naar Amsterdam. Balen, nou zijn we hartstikke laat thuis. We hadden gedacht ’s middags nog wat boodschappen te kunnen doen maar nu zouden we pas rond 19.30 uur landen op Schiphol en dan nog 1 ½ uur naar huis rijden. Alle vluchten vanaf Manchester naar Amsterdam zaten vol voor de rest van de dag. Nu zouden we deze vakantie dus 6 vliegvelden bezoeken, Amsterdam, Heathrow, New York JFK, Orlando, Manchester en Liverpool. Onze bagage moesten we wel zelf ophalen en kwam als eerste van de bagageband af. Ter compensatie kregen we vouchers om wat eten en drinken te kopen op de terminal in Manchester. We namen allemaal een kop thee en een tosti en kochten flesjes water en fris voor later op de dag.

















Er waren 16 Nederlanders die met het busje meegingen naar Liverpool.
Er waren toch verschillende Nederlanders die op een vlucht van 17 uur naar Nederland overgeboekt waren vanaf Manchester. Het busje reed heel schokkerig (en verloor zelfs een raamstrip op de rijksweg) en Sebastian werd hier zowat nog beroerder van dan van het vliegtuig. We kwamen om 13.45 uur aan op John Lennon airport Liverpool waar de incheck balies van KLM pas om 15.30 uur open zouden gaan. Al die tijd hingen we maar een beetje rond in de vertrekhal en kletsten met de andere Nederlanders over hun verblijf in Amerika. Tom had gevraagd aan de dame van Virgin of we geen problemen zouden krijgen met het gewicht van onze koffers want op Europese vluchten mag je minder bagage meenemen. Dat zou geen probleem zijn had ze gezegd en anders zou Virgin hier verantwoordelijk voor zijn. Gelukkig werd alle bagage zonder problemen ingecheckt en konden we naar de paspoortcontrole. We hadden flesjes deodorant in een doorzichtig plastic zip lock zakje gedaan en in Amerika was dit geen probleem. Komen we bij de Engelse douane, zegt die man “You can not take this with you, the bags are too big”. Eerst dachten we dat hij een grapje maakte maar hij meende het serieus! We konden kleinere zakjes van 20 bij 20 cm uit een vending machine halen en mochten toen wel doorlopen. We kwamen later niet meer bij van het lachen, wat een onzin, DE ZAKJES ZIJN TE GROOT. Onze zakjes waren 27 bij 30 cm, wauw.
We namen een kop koffie bij een restaurant en zeiden nog; jammer dat hier geen Starbucks zit. Bij een duty free shop maakten we onze laatste ponden op aan Bendicks muntchocolade, dat is zo lekker. Toen we later naar de gate van het vliegtuig liepen zagen we ineens dat zich daar een Starbucks bevond. Wat jammer dat we dat niet geweten hadden. We moesten buiten via een trap het vliegtuig, een city hopper, binnenlopen en zaten op rij 4 en 5. Naast de 16 Nederlanders zaten er ongeveer maar 10 andere mensen in het toestel, ze waren denk ik blij dat ze extra passagiers hadden. De vlucht vertrok precies op tijd, 17.30 uur (Engelse tijd) en landde om 19.30 uur (Nederlandse tijd) op Schiphol. Gelukkig kwam alle bagage weer aan en we zagen de Nederlanders die vanaf Manchester gevlogen hadden bij dezelfde bagageband staan. Dus dat had in tijd niets uitgemaakt. We zagen door de ruiten al dat we opgewacht werden door mijn moeder, broer, zus en kinderen. Dat was wel leuk om even bij te kletsen. Op Schiphol kochten we bij een supermarkt wat boodschappen en gingen met het busje naar Smart parking.

Het was passen en meten om alle bagage in de auto te krijgen maar met mijn grote koffer op de achterbank tussen de kinderen in paste het precies. Om 23 uur waren we weer thuis en wilden de kinderen graag nog een frikandel of kroket eten met wat patat. We bekeken de post en gingen rond 1 uur lekker weer in ons eigen bed slapen. Het was een schitterende reis en we hebben genoten van alles.