8 juli

Vanmorgen weer om half 8 opgestaan en alvast wat spullen bij elkaar gezocht omdat we vandaag op pad zouden gaan. We wilden ontbijten in de buurt van hotel en gingen aan de overkant bij Starbucks buiten op het terras wat eten. We gingen met de metro naar Arlington Cemetery, dat was maar één halte bij het hotel vandaan.
Het was opnieuw heel zonnig en warm vandaag. We kochten kaartjes voor een tour over het terrein, met een stop bij het graf van Kennedy en bij de Tomb of the Unknown Soldier. We waren er precies om 11 uur en er vond een wisseling van de wacht plaats. Wel leuk om te zien. We vonden al die graven behoorlijk indrukwekkend.


















Je kon van een afstand het dak van het Pentagon zien waar op 9/11 een vliegtuig ingevlogen was, de piloot van dat toestel ligt ook hier begraven. We namen de metro terug en liepen naar het hotel waar we uitcheckten. Dit moest voor 12 uur en we waren precies op tijd terug. De bellboy haalde de koffers naar beneden en Tom haalde de auto uit de parkeergarage. Na alles ingeladen te hebben reden we naar Tysons Corner shopping mall waar we een tijdje allerlei winkels bekeken. Een mooie mall, Nathalie was in haar nopjes want ze slaagde voor verschillende t-shirts. We zetten Wilco af op het Washington Dulles international airport om half 4 en zwaaiden hem uit. Zijn vlucht zou om 18.10 uur vertrekken dus hij was mooi op tijd, gisteravond hadden via het internet al ingecheckt. We stelden de navigatie in voor het hotel in Front Royal maar we vinden deze Garmin navigatie wel wennen, het duurt lang voordat er satelliet verbinding is en ze geeft de aanwijzingen pas laat door. We zijn gewend aan een Hertz neverlost systeem en die werkt veel sneller, vooral omdat deze via een vaste antenne op de auto werkt. We reden dus direct verkeerd en reden weer terug richting Washington. We tankten voor de eerste keer met de auto. Om 17.15 uur kwamen we bij het Hampton Inn hotel aan in Front Royal. Het was al erg mooi onderweg met de zon die op de bergen schijnt. We checkten in en de kinderen namen direct de chocolate chip cookies die op de balie stonden. Het hotel werd verbouwd dus we konden geen gebruik maken van het zwembad. We hadden geen tijd gehad voor de lunch vandaag dus we gingen al vroeg eten bij een Applebees restaurant wat vlakbij het hotel lag in een shopping center. We kozen een menu met 2 hoofdgerechten voor $ 20,00 met een appetizer naar keuze. We namen artisjok en spinaziedip vooraf en uienringen. Als hoofdgerecht Caesar salade met kip, Californische garnalen salade, chicken tenders met patat en Lime Fiesta chicken. Het smaakte goed en het was een gezellig restaurant. Bij de naastgelegen Walmart supermarkt gingen we allerlei boodschappen doen.
We hebben ontzettend gelachen om de grote voorraden die je kunt kopen.

We kochten o.a. een koelbox, wat bestek en bordjes, koekjes, Mountain Dew en Budweiser. Leuk om weer rond te lopen in de supermarkt. Rond 21 uur waren we terug op de kamer waar we tv keken en opruimden. We wilden wassen draaien maar de machines waren helaas bezet.

9 juli

Vandaag stond Tom al om 7.15 uur op om een was in de wasmachine te doen in het hotel. We stonden allemaal op tijd op en gingen ontbijten in de hal van het hotel. Het zag er keurig verzorgd uit en we namen cornflakes, jus d’orange, vers fruit, toast en bagels. Tussendoor deden we de was in de droger en een nieuwe was in de wasmachine. Het was wel fijn dat alles weer even gewassen werd want we hadden al heel wat wasgoed verzameld. We deden rustig aan en haalden bij Starbucks een cappuccino op en pinden geld bij een Chevy Chase bank via een drive thru. Daarna reden we naar het Shenandoah National Park. We moesten $ 15,00 toegang betalen en dat bleef 7 dagen geldig. Bij het visitor center kregen we informatie over een trail bij Lands Run die liep naar een waterval. Hier stopten we en moesten ongeveer 300 ft. langs een gravelpad naar beneden lopen, dit ging vrij makkelijk en het was lekker weer. Nadat we bij de waterval foto’s gemaakt hadden liepen we terug, dat liep een stuk moeilijker. Het was best een klim omhoog maar zeker de moeite waard. In het visitor center had ik gezien in een schrift dat mensen zwarte beren gespot hadden bij de stopplaats Elkwallow. De ranger had gezegd dat de beren overal in het park konden zitten maar dat je bij Elkwallow een grote kans had de beren te zien. We stopten bij diverse outlooks en toen we vlakbij Elkwallow waren zagen we ineens 2 auto’s stilstaan langs de kant van de weg. En ja hoor, daar liep een moeder beer met een jong vlak langs de weg!! We reden een klein stukje verder naar een picknickplaats en probeerden de beren te volgen. We keken rond in de souvenirshop en de kinderen gingen weer buiten kijken.

We kochten bij het restaurantje een tosti en toen Tom en ik naar buiten liepen zagen we de moeder beer met 3 jonkies uit het bos de parkeerplaats op komen lopen. Je kon zien dat de moeder echt snuffelde omdat ze eten rook.


































We liepen met een boog naar de auto en riepen de kinderen dat de beer uit het bos gekomen was, zij stonden nog steeds het bos in te turen en hadden niet door dat ze links van hen op de weg liepen. Jammer genoeg hadden wij het fototoestel niet bij ons maar Nathalie begon snel foto’s te maken. Echt geweldig om dit te zien en die jonkies waren zo schattig. Ze wilden steeds verder lopen richting picknick bankjes totdat er een hond begon te blaffen, toen gingen ze weer terug het bos in. We waren helemaal opgewonden, onze dag was helemaal goed. Wat een prachtig gezicht was dat om ze zo dichtbij te volgen. Bij de eerste uitgang reden we het park uit want het geslinger begonnen we al een beetje zat te worden, het was wel mooi en groen. Onderweg zagen we een hert, een kalkoen, een prairiedog en verschillende doodgereden beesten, o.a. een vos. We reden door het plaatsje Sperryville, hier had de tijd echt stilgestaan. Rond 16.30 uur waren we bij het Courtyard Marriot hotel in Charlottesville. Dit is het enige hotel wat ik via Priceline geboekt had voor een mooie prijs en ik was zeer benieuwd. We werden zeer vriendelijk geholpen bij het inchecken en kregen een plattegrond van Charlottesville en een boekje met allerlei restaurants in de omgeving. We kregen een zeer ruime kamer op de 2e verdieping met 2 queen beds. We hadden een balkon en konden lekker de balkondeur open zetten met een hor ervoor. Dat viel dus absoluut niet tegen. We gingen eten bij een Red Lobster restaurant omdat we zin hadden in vis en namen allemaal een salade vooraf (die inbegrepen was) en gegrilde zalm met garnalen. Het smaakte heel goed. Daarna reden we nog even naar het historic district van Charlottesville en zagen allerlei leuke restaurants en barretjes, heel gezellig. Rond half 10 waren we terug op de kamer waar we de foto’s van de beren op de laptop gingen bekijken en lekker t.v. kijken en lezen.

10 juli

Vanmorgen werd ik om 8.45 uur wakker en had voor het eerst doorgeslapen. We belden even naar huis, in Nederland is het nog steeds regenachtig. Voor het eerst regende het hier ook en was het licht bewolkt. We ontbeten op de kamer met cornflakes, yoghurt en wasa. We reden vandaag door een zeer groen gebied naar Johnson City in Tenessee, eerst hing er veel mist in de bergen.





 













Onderweg maakten we een stop bij de Natural Bridge en keken hier even rond. We zagen magneetjes van de staten te koop in de souvenir shop en twijfelden of we ze zouden kopen. Maar niet alle staten die we aandoen deze reis hingen er, we besloten te wachten tot we in Orlando zijn daar hebben we emmers te koop gezien met magneetjes van alle staten erin. In het plaatsje Roanoke stopten we bij een Subway voor een footlong tonijnbroodje en we tankten hier. Later maakten we nog een stop bij Starbucks. De kinderen haalden koel drinken uit de koelbox en we aten er Oreo cookies bij. Het weer knapte op en het werd steeds warmer. Buiten voelde het benauwd. We stopten bij een visitor center in Chilhowie, hier liepen twee oude mannetjes rond die blij waren dat er iemand binnen kwam zodat ze een praatje konden maken. We moesten onze naam invullen in een visitor’s book en ze zeiden; After that we will load you with information! Alleen hadden ze geen informatie over Tenessee alleen maar over Virginia. We moesten echt een keer terugkomen en daar verblijven, zeiden ze. Net over de grens van Tenessee kwamen we weer langs een visitor center. Hier namen we heel veel foldertjes mee, o.a. over Dollywood, Memphis, Nashville en white water rafting. Vandaag was de langste reisdag van deze vakantie en we waren om 18.15 uur bij het Holiday Inn hotel in Johnson city. Dit hotel is het eerste hotel geboekt via Hotwire. We kregen een kamer op de 3e verdieping maar deze rook erg naar rook. Ik vroeg aan de balie of we een non smoking room konden krijgen. De man achter de balie excuseerde zich verschillende keren en zei dat de 2e verdieping rokers verdieping was. We kregen een andere kamer op de 3e verdieping, deze was ruim en zeer netjes. ’s Avonds keken we even rond in de Johnson city shopping mall en gingen eten bij Texas Roadhouse. Tot nu toe hebben we nog nergens hoeven wachten op een tafel deze vakantie, dat is wel eens anders geweest. We konden nu ook direct aan tafel en aten de doppinda’s aan tafel. Vooraf namen we een Baby Blossom (net zo iets als Bloomin’ Onion bij Outback maar lang zo lekker niet), daarna kregen we een salade en de kinderen en ik namen spare ribs met een loaded potatoe en Tom nam biefstuk met patat.
Het smaakte erg lekker, dit is een leuk restaurant. Rond 22 uur waren we terug op de kamer in het hotel.

11 juli

We werden wakker rond half 9 en Tom ging even naar een supermarkt om kaas en water te halen want we ontbeten weer op de kamer. Dat ging prima, lekkere cornflakes en Wasa met kaas. Om 11 uur reden we bij het hotel weg en na cappuccino opgehaald te hebben bij een Starbucks gingen we op pad. Het was mooi weer en 25oC. Ik stelde de navigatie in voor Grandfather Mountain en onze eerste stop was een tankstop in Elizabethon. De benzine kostte hier $ 2,32 per gallon dat is wel een verschil met vorig jaar in Florida toen kostte het bijna $ 4,00. Tom wilde alvast vooruit betalen maar die man zei (in een apart accent) dat “You never pay up front here”. We reden over de Veterans Memorial Parkway een mooie weg door de bergen, alles was zeer groen. We zagen veel motoren en busjes met bootjes om te raften. Het was heel druk voor de ingang van Grandfather Mountain want dit weekend waren er Highland Games. We zagen heel veel mannen in Schotse kilt en doedelzakspelers. Er was een groot terrein waar een kermis stond en de spelen plaatsvonden. Erom heen stonden allerlei tenten. We betaalden $ 15,00 per persoon toegang en reden over een slingerende weg naar boven toe. Eerst stopten we bij het Nature Museum voor een plaspauze en Nathalie maakte hier weer een souvenir munt van een penny. Het leek heel druk maar er was voldoende parkeerplaats bovenop de berg.
We liepen de 50 treden naar boven en daarna over de Mile High swinging bridge. Er mochten maar 40 mensen tegelijk op de brug.

















Er waren mensen die er echt niet op durfden. Ik vond het een beetje eng en keek recht vooruit en niet naar beneden. Het uitzicht was fantastisch en gelukkig lag niet alles in de mist. Echt leuk om dit gezien te hebben. Daarna maakten we een stop bij Linville Falls, hier liepen we een trail naar de waterval. We reden een stuk van de Blue Ridge Parkway maar werden op een gegeven moment het geslinger van de wegen zat, het was wel mooi groen en de wegen waren goed aangelegd. Om half 5 kwamen we bij het Country Inn & Suites hotel aan. We werden zeer vriendelijk geholpen aan de balie en kregen een zeer ruime kamer met 2 queen beds op de 3e verdieping. Later belde die dame om te vragen of alles naar wens was op de kamer. Super service en alles was heel schoon, ook dit hotel heb ik via Hotwire geboekt. De kinderen gingen zich nog even uitleven in de gym van het hotel. We gingen voor het eerst naar het restaurant O’Charleys, ik had het adres net ingegeven in het navigatiesysteem toen we het aan de overkant van het hotel al zagen liggen. We kregen salades en lekkere broodjes vooraf. Nathalie en ik namen Baked shrimp scampi pasta, Tom nam Black and Blue Caesar salad en Sebastian Louisiana sirlon. Het smaakte lekker en we hadden een vriendelijke ober die wel in was voor een praatje. Hij kende Nederland van National Geographic en zou het graag eens willen bezoeken. Na het eten reden we naar downtown Asheville waar we bij Kilwin’s een lekker ijsje namen. Ik had deze zaak gezien in het programma Herman goes Caribbean, zij waren in Fort Lauderdale bij zo’n zaak.




 













Het staat bekend om zijn zelfgemaakte fudge, alles zag er dan ook even heerlijk uit. We slenterden even door het centrum waar allerlei artiesten optraden en mensen buiten aan het eten waren bij allerlei restaurants. Terug in het hotel deed ik gelijk weer wat was in de laundry, deze zat om de hoek van de kamer. Zo blijven we een beetje bij met het wasgoed. Lekker lezen en tv kijken op de kamer, terwijl ik het reisverhaal maakte. Ook hier hadden we weer draadloos internet.

12 juli

Vanmorgen stond ik om 8 uur op en werkte even op de laptop. Na het douchen en aankleden gingen we ontbijten in het hotel, dat kon van 7 tot half 11. We konden zelf wafels maken, je kon roerei en bacon pakken, cornflakes, yoghurt, muffins dus keus genoeg. Sebastian was later met opstaan dus voor hem namen we wat mee naar de kamer. We vertrokken rond 11 uur bij het hotel in Asheville en reden richting Great Smoky Mountains NP. Het eerste stuk was bewolkt maar later werd het warm en helder weer. We maakten een tankstop en luisterden op de radio naar 99.9 FM Kiss Country classics. In het plaatsje Cherokee haalden we bij Mc Donalds een cappuccino op. Dit plaatsje stond helemaal in het teken van indianen, er was van alles en nog wat te beleven. De weg door de Smokies was heel erg mooi, ontzettend groen en leuk die kabbelende beekjes naast de weg. We maakten een paar keer een fotostop en liepen een kleine trail bij Chimney Tops. Dat was heel leuk, er was een waterval en je kon over rotsen klauteren in het water.




 




















Om 15.30 uur waren we bij het Ramada hotel Music Road in Pigeon Forge, het was hier heel warm, 29oC maar het voelde als 33oC. We hadden een kamer op de 3e verdieping met 2 queen beds. We haalden de auto leeg en dronken en aten wat op de kamer. Daarna reden we naar Gatlinburg om daar minigolf te spelen bij Ripleys Davy Crocket. Het was warm en benauwd buiten en we kozen de baan die het meest in de schaduw lag. Het was een leuke baan met grappige accenten maar we zweetten enorm. We gingen al vroeg eten want we hadden allemaal zin in wat hartigs. Sebastian had zich al een hele poos verheugd op sushi en we gingen eten bij het restaurant Oishi. Dit was een nieuw Japans restaurant wat onder één dak zit met een Thais en Italiaans restaurant. Het was er totaal niet druk binnen terwijl er plaats was voor heel veel mensen. We kozen voor een gemengde schotel sushi en sashima; een Love Boat en namen nog wat extra Tempura bagel rolls. Het smaakte heel erg lekker en vers.
We dronken er Japans bier bij en bestelden later nog wat Tempura bagel rolls, echt smullen was het. Daarna reden we een stukje door naar Sevierville.



















De hele weg van Gatlinburg, langs Pigeon Forge naar Sevierville stikt het van de restaurants, hotels en entertainment. Het lijkt de 192 in Orlando wel, alle ketens zijn vertegenwoordigd. We haalden een ijsje bij Baskin Robbins, hier waren we nog nooit geweest. Sebastian nam een enorm ijsje een Oreo outrageous, Nathalie en ik hadden allebei één scoop ijs in een cone die ook al groot was maar wel erg lekker. Rond 9 uur waren we terug op de kamer, buiten was het nog steeds 25oC. Tom ging op de schommelstoelen bij de ingang van het hotel een sigaar roken terwijl de kinderen tv keken en ik het reisverhaal maakte.

13 juli

Ik stond als eerste op vanmorgen om 7.45 uur en ging me douchen. De anderen volgden snel daarna. Op de kamer kreeg ik geen internet verbinding meer terwijl hij het gisteren wel deed. We ontbeten beneden in het hotel, waar een continentaal ontbijt klaarstond. Wat ik zo jammer vind is dat ze in alle hotels zoveel plastic gebruiken. Als je de prullenbakken ziet aan het eind van het ontbijt, ze puilen uit van de kommetjes, bordjes en bestek. Het zou heel wat afval schelen als ze normaal servies en bestek zouden gebruiken. Het had vannacht flink geregend maar we hadden er niets van gemerkt. Het was nu bewolkt maar dat vonden we niet erg, het was goed warm. Als de zon zou schijnen zou het bloedheet zijn. Het was al 26oC. We reden naar het pretpark Dollywood, dit lag maar een paar kilometer bij het hotel vandaan. Er waren enorme parkeerplaatsen maar ze stonden lang niet vol. Tom zette ons af bij de ingang en ging de auto parkeren. Wij kochten alvast de toegangskaartjes, dit was $ 53,00 per persoon, best duur.
We namen een plattegrond mee en liepen als eerste naar de Thunderhead. Dit is een enorme houten achtbaan en schijnt een van de beste houten achtbanen ter wereld te zijn. De rit ging zeer hard en ik zat bijna de hele rit met mijn ogen dicht, de anderen vonden hem geweldig. Je vloog zo nu en dan uit je stoel. We haalden bij de ingang een Q2Q apparaat op dan kon je voorrang krijgen bij bepaalde attracties en hoefde je niet zo lang te wachten. Het is een soort buzzer waar je de attractie van je keuze aanklikt en dan krijg je de tijd te zien dat je daar aanwezig moet zijn. Je kunt één attractie per keer invoeren. We boekten alvast voor een theatershow vanmiddag om half 4. We dronken koffie, helaas was er geen cappuccino. Daarna gingen we in de River Rampage, ronde bootjes door een wilde rivier. We werden allemaal drijfnat, Tom was echt doorweekt, zijn sokken en schoenen bleven de rest van de dag nat. Er stond een soort cabine waar je, nadat je er geld in gedaan had, jezelf kon droogföhnen. Dat hielp alvast een beetje voor je broek en t-shirt. Daarna gingen ze met z’n drieën in de Tenessee Tornado en Blazing Fury. Ik wachtte op een bankje en bekeek de bald eagles die er vlakbij in een groot hok zaten en een optreden van James Rogers die net met z’n laatste nummer bezig was; “This is America”. Er werd een diavoorstelling getoond van allerlei hoogtepunten in Amerika, als ik dat zo zie hebben we er al heel wat gezien. Ik denk wel meer dan de gemiddelde Amerikaan zelf. We hadden inmiddels trek gekregen en haalden bij de Market Square een broodje met een soort hotdog met ui, paprika en kaassaus. Het smaakte heel goed. Het was zo leuk om daar te zitten en mensen op te nemen. Je zag van alles, het personeel liep bijna allemaal in van die spijker tuinbroeken met geruite overhemden, zoiets zag je bij ons jaren geleden. De vrouwen liepen in bloemetjes jurkjes met een soort badmutsen op. Ik vond het hele park wat lijken op Frontierland in Disneyworld. Je liep hele stukken van één attractie naar de andere en zo nu en dan moest je behoorlijk klimmen. Het park lag wel in de bossen dus je liep lekker in de schaduw, dat was maar goed ook want het werd steeds warmer. We bekeken een 4D film Journey to the center of the earth. Je zat in stoelen met een beugel en werd behoorlijk door elkaar geschud, de 4D effecten vonden we niet geweldig. Daarna bekeken we de show Sha-kon-o-hey! in het theater en aten er wat popcorn. Doordat we de Q2Q hadden waren er gereserveerde plaatsen voor ons op de eerste drie rijen. Een erg leuke voorstelling met liedjes geschreven door Dolly Parton en zeer lenige jongens en meisjes. Het was zelfs koud in het theater met de airco aan.
Ik bekeek het museum met foto’s van Dolly Parton en haar gouden platen en gewonnen prijzen, kleding en spullen. Leuk om te zien en in een zaal werd een videovoorstelling gegeven, het leek ineens of Dolly daar zelf stond. Je mocht helaas geen foto’s maken. De kinderen wilden graag nog een keer in de Thunderhead en met de Q2Q gingen ze direct nog een keer. Tom en ik keken even bij het glasblazen en het winkeltje ernaast. We liepen een rondje langs o.a. de Mystery mine, maar die vonden ze er niet leuk uitzien. We gingen in Daredevil falls, dit was een tocht met een boomstam door het water die hard naar beneden stortte. We werden weer een beetje nat.
Daarna liepen we naar de Slidewinder, dit is een soort bobsleebaan door een glijbaan in het water. We zaten er met z’n vieren in en gilden het uit want het leek wel of we uit de bocht vlogen. De kinderen wilden nogmaals in de Thunderhead en Tom en ik keken rond bij de Country Fair, dit was een soort kermisgedeelte. Ik vond het heel leuk om hier rond te lopen en vond het een gezellig park. We liepen naar de uitgang rond half 8 en Tom en Sebastian wilden de auto alvast halen. Waren ze eindelijk bij de auto op de parkeerplaats bleek dat ik de autosleutels in mijn tas had. Konden ze weer terug. Nathalie en ik hadden nog rondgekeken in de souvenir winkel en liepen met ze mee naar de auto. We gingen snel een hapje eten bij een Taco Bell restaurant, vlakbij het hotel. We namen Quesadillas met kip en een taco. We wilden snel terug naar het hotel om te douchen want we voelden ons heel vies van het water en de warmte. Jammer genoeg werkte het internet nog steeds niet op de kamer. Lekker liggen lezen en t.v. kijken.

14 juli

Vandaag stond ik om 8 uur op en nadat we allemaal aangekleed waren gingen we ontbijten in de hal van het hotel. We konden vandaag ook lekker zelf wafels bakken. Het was vandaag heel warm en zonnig, het was om 10 uur al 29oC. We waren blij dat het gisteren bewolkt was want als we vandaag naar Dollywood waren gegaan hadden we het een stuk warmer gehad en de hele dag in de zon gelopen. Het plan was om via Chattanooga naar Nashville te rijden en Rock city te bekijken maar de kinderen hadden even genoeg van weer bergen bekijken en over slingerwegen te rijden dus we besloten naar de Tanger outlet shops te gaan in Sevierville.


















Als eerste bezochten we de Adidas outlet en slaagden hier zeer goed, de kinderen kochten sportschoenen die vandaag afgeprijsd waren naar $ 29,99. Bij aankoop van $ 50,00 kreeg je nog extra $ 10,00 korting en bij besteding van $ 100,00 kreeg je $ 25,00 korting. Sebastian kocht o.a. Adidas vesten en ik fitness kleding en sokken. Tom kocht bij Timberland leuke overhemden en later kocht Nathalie bij American Eagle een short en t-shirts. We dronken koffie bij Starbucks en wandelden lekker in de schaduw langs de verschillende winkels. Dat was leuk shoppen met al die korting. We reden pas rond 15 uur weg bij de shops en gingen op weg naar Nashville. Dit zou via de I 40 ongeveer 3 uur duren, maar eerst maakten we nog een stop bij Subway voor een footlong broodje met tonijn. De weg was mooi aangelegd en reed door een zeer groen gebied. We kwamen langs verschillende state parks. We moeten echt nog een keer terug naar deze omgeving om alles veel uitgebreider te bekijken want er is zoveel moois te zien. We maakten nog een korte stop om wat te drinken en (Tom) te roken en om 19.00 uur kwamen we aan bij het Super 8 hotel. Hier hadden we tijdsvoordeel van een uur en was het dus nog maar 18 uur. We droegen alle spullen naar de kamer en ruimden de nieuwe spullen op in de koffers. Ik denk dat we aan het eind van de vakantie wel een doos alvast vooruit moeten sturen per post naar Nederland anders hebben we dik overgewicht met onze bagage. We reden naar downtown Nashville om te gaan eten bij Wildhorse saloon, hier had ik al veel over gelezen. We zagen eerst parkeerplaatsen waar je $ 10 moest betalen maar een klein stukje buiten het centrum was het $ 5,00. Bij de entree van Wild Horse Saloon moesten we $ 6,00 per persoon betalen om binnen te komen voor het entertainment en eenmaal binnen hoorden we dat het nog 3 kwartier zou duren voor er een tafel vrij was. De anderen vonden het eerst maar niks die herrie en wilden eigenlijk weg. Maar het reserveringsgeld kreeg je niet retour. We liepen buiten even door de winkelstraat en bekeken de winkels met laarzen, muziek en zagen diverse bedelaars en muzikanten op straat. Er stonden paardenkoetsen klaar om je de stad te laten zien. Het wachten duurde gelukkig korter dan 45 minuten en we kregen een tafel midden in de zaal beneden. Tom en ik aten een hamburger, Sebastian een kipburger en Nathalie Caesar salad met kip. De muziek stond loeihard, maar het was wel heel erg leuk. Je kon alleen amper praten met elkaar. Er was een soort talentenjacht aan de gang en verschillende artiesten traden op.
















Sommigen zongen echt goed, het leek wel een soort X factor.
Op een podium ervoor waren diverse mensen aan het dansen en later ging een hele groep tegelijk line dancen. Erg leuk om te zien en achteraf vonden ze het allemaal erg leuk om meegemaakt te hebben. We liepen terug naar de parkeerplaats en waren blij dat het nog niet helemaal donker was, volgens mij is het hier 's avonds op straat niet echt veilig. We reden terug naar het hotel en zagen de skyline van Nashville mooi liggen. Rond 10 uur waren we terug op de kamer.